برای مشاهده جزئیات و دانلود روی لینک زیر کلیک نمائید:
خلاصه:
ورزش در افراد مبتلا به دیابت
ورزش در بیماران دیابتی همانند افراد طبیعی اثرات کوتاه مدت و بلند مدتی در متابولیسم کربوهیدرات دارد.
اثرات ورزش در دیابت نوع 1:
در مقایسه با واکنش در دیابت نوع 2، شواهد متقاعد کننده ی کمتری در دست است که ورزش منظم با بهبود کنترل قند خون در بیماران دیابتی نوع 1 مربوط می باشد؛ احتمالا به این دلیل که مقاومت نسبت به انسولین در این بیماران از اهمیت کمتری برخوردار است. ولی اثرات سودمند قابل ملاحظه ای بر بهبود فشار خون و دیگر عوامل خطر قلبی عروقی وجود دارد. nبیماران دیابتی نوع 1 حتی میتوانند ورزش های شدید را تحمل کنند . شامل شرکت در رقابت های چندگانه(که در آن 3 حرکت ورزشی مختلف همزمان انجام می شود).در شرایط مطلوب، ورزش باید در یک زمان مشخص روز با فاصله زمانی معیین با غذا و تزریق انسولین انجام شود. اگر چنین شود تغییر در غلظت گلوکز خون معمولا تا اندازه ای زیاد، قابل پیش بینی و تجدید پذیر است.
اثرات کوتاه مدت در دیابت نوع 2:
واکنش های فیزیولوژیک به ورزش، که در دیابت تعدیل می شود، در افرادی که تحت درمان انسولین هستند به میزان غلظت انسولین سرم در زمان ورزش و محل و زمان آخرین تزریق بستگی دارد. بیماران دیابتی که انسولین آنها به خوبی کنترل شده و انسولین سرم آنها به اندازه ی کافی است، معمولا افت تراکم گلوکز خون خواهند داشت، یعنی افتی بسیار بیشتر از افراد طبیعی .
اثرات بلند مدت ورزش در دیابت نوع 2
از اثرات بلند مدت ورزش در دیابت نوع 2 افزایش حساسیت به انسولین می باشد كه این تغییر در سطح نسبتا کم فعالیت ورزشی هم اتفاق می افتد .
پیشگیری از دیابت نوع II
برچست ها : تاثیر ورزش بر بیماران مبتلا به دیابت,ورزش در افراد مبتلا به دیابت,متابولیسم کربوهیدرات,اثرات ورزش در دیابت نوع 1,کنترل قند خون,بیماران دیابتی نوع 1,مقاومت نسبت به انسولین,بهبود فشار خون,غلظت گلوکز,اثرات کوتاه مدت در دیابت نوع 2,واکنش های فیزیولوژیک به ورزش,افت تراکم گلوکز خون,اثرات بلند مدت ورزش در دیابت نوع 2,پیشگیری از دیابت نوع II
